یک گزارش درباره فیلم هایی که برای نخستین بار سراغ مسائلی چون مرگ، روحانیت، جنگ،ازدواج متایم، حج و … رفته اند و قصدشان این بوده که با لحن کمدی حرف های حیاتیی بخانومند. کدامیک موفق بوده اند و کدام یک رنگ توهین گرفته اند؟ سرنوشت و حواشی هر کدام چیست؟

احمد رنجبر- بخش سینما و تلویزیون تبیان

اکسیدان

درباره اکسیدان پیشتر نوشته ایم و می توانید این مکان بخوانید. لحن فیلم گاهی رنگ توهین می گیرد و همین اعتراض دو نماینده ارامنه و برخی نمایندگان مجلس شورای اسلامی را به همراه داشت و منجر به تشكلی جلسه میان آن ها و تهیه كننده فیلم انجام گرفت كه ظاهرا توضیحات قانع كننده بوده. حاشیه ها به كمك فیلم آمده و تا الان ٣ میلیارد و ٦٠٠ میلیون تومان داشته هست. 

روحانییت/ مارمولك

قشر روحانی تا سال ها سهمی کوچک از فیلم و سریال ها داشتند تا این که منوچهر محمدی ایده «زیر نور ماه» را مطرح کـــرد و کارگردانی آن را به سید رضا میرکریمی سپرد. کمی این تهیه کننده تصمیم گرفت حرف های حیاتی درباره روحانیت را با زبان طنز بیان کند و سال ۱۳۸۲  كمال تبریزی پشت دوربین فیلم «مارمولک» ایستاد. دنبال اصلی «مارمولك» نمایش چهره روحانیت واقعی هست؛پس شوخی های شكل گرفته پوسته ظاهری فیلم را شكل می دهد. پیمان قاسمخانی (نویسنده) و كمال تبریزی برای نشان دادن این منظور یك دزد به نام رضا مثقالی را در موقعیتی قرار می دهند كه یك لباس روحانی را می پوانجام گرفت و از بیمارستان می گریزد. او به ناحیه ای كه روحانی اصلی قرار بوده برود، رهسپار می شود. با گذشت زمان مشخص انجام گرفت «مارمولک» نه تنها قصد توهین به روحانیت را نداشته که دنبالش نشان دادن تعداد مفهوم حیاتی از جمله محبوبیت این قشر میان آقام، ارزش والای لباس روحانیت و … بوده هست. قرار بود «مارمولك» جزو فیلم های اكران نوروزی باانجام گرفت اما برخی حساسیت ها مسولان سینمایی را مجبور به تاخیر در اكران كرد. فیلم اردیبهشت ماه سال ۸۳ به پرده آمد؛ در میان اعتراض برخی به درون مایه آن. فیلم در مشهد تنها یك روز فرصت نمایش پیدا كرد و به تدریج فیلم در دیگر منطقههایى كه اكران انجام گرفته بود نیز از پرده پایین آمد. 

 مرگ/ خواب تلخ

پیش از «خواب تلخ» فیلم هایی در سینمای ایران سراغ داریم كه مرگ دستمایه آن ها انجام گرفته اما هیچ كدام به شوخ و شنگی فیلم محسن امیر یوسفی نیستند و فرشته مرگ را سوژه قرار نداده اند. امیریوسفی سال ۱۳۸۲ این فیلم را ساخت اما سال ها رنگ پرده ندید و اكرانش معدود به محافل سینمایی و جشنواره های خارجی بود. پرداختن به موضوع مرگ و این كه كسی ار عزرائیل بخواهد بعدا برای مرگ مراجعه كند، سوژه جالب و در عین حال حساسیت برانگیزی هست كه محسن امیریوسفی در فیلم نخست بلند خود سراغش رفت. «خواب تلخ»، دهستان آقاه شور پیری به نام اسفندیار در منطقه قدیمی سده (خمینی‌منطقه فعلی) هست که با عزرائیل مواجه می شود. لحن روایت فیلم به مذاق برخی خوش نمی آید اما كسانی كه نوعی دیگر از سینما را می پسندند و كمدی های سیاه را دوست دارند با فیلم و شوخی هایش همراه می شوند. «خواب تلخ» ۱۲ سال در صف اكران ماند تا فرصت نمایش پیدا كند. 

جنگ/ لیلی با من هست

پیش از «لیلی با من هست» سهم شوخی و مطایبه در فیلم های جنگی دیالوگ هایی بود كه بین رزمنده ها رد و بدل می انجام گرفت. رضا مقصودی فیلمنامه ای نوشت و یك رزمنده را در موقعیتی قرار داد كه اتفاقات پیش بینی نانجام گرفته ای برایش رخ می دهد. كمال تبریزی سال ۱۳۷۴ این فیلم را كارگردانی كرد. مقصودی و تبریزی دهستان صادق مشکینی (پرویز پرستویی) را مبنای روایت قصه قرار دادند. او فیلمبردار تلویزیون هست و از جبهه و جنگ می‌ترسد. اما برای اینکه بتواند از صندوق تلویزیون وام بگیرد تا خانه نیمه‌ساخته‌اش را تکمیل کند، باید برای فیلمبرداریِ فیلمی مستند از اسرای عراقی به ناحیه جنگی برود. صادق شبانه وصیتی تنظیم می‌کند و فردا صبح به‌همراه جناب آقا کمالی (محمود عزیزی) عازم ناحیه می‌شود. از شانس او اتفاقات طوری پشت هم قرار می گیرند كه به خط مقدم می رسد و دیگران از جمله جناب آقا كمالی فكر می كنند رفتارش طبیعی و از سر دغدغه هست! كمال تبریزی برای جلب رضایت مسولان سینمایی كار دشواری داشته. «لیلی با من هست» اما در اكران فیلم به مشكل برنخورد دلیل كه تبریزی توانست فیلم را بنیکوی از لبه پرتگاه عبور دهد. 

مناسك حج/ از مدیر‌جمهور پاداش نگیرید

رضا مقصودی و كمال تبریزی قصد داشتند در «پاداش» با یكی از مدیران ارانجام گرفت كه به حج می رود شوخی كنند و فیلمی شبیه «لیلی با من هست» رقم بخانومند. فیلم سال ۱۳۸۷ كلید خورد اما سال ها در محاق بود و در نهایت با نام «از مدیر جمهور پاداش نگیرید» به نمایش عمومی در آمد. كمال تبریزی دوست دارد به خطوط قرمز نزدیك شود و با زبان مطایبه برخی نقدها را مطرح كند. حج و مناسك آن سوژه دوازدهمین فیلم او انجام گرفت كه ابتدا «پاداش» نام داشت و بعدا به «از مدیر جمهور پاداش نگیرید» تغییر اسم داد. دوربین او در این فیلم همراه با یكی از مدیران ارانجام گرفت كشور به مكه می رود تا سرگذشت او در این منطقه و حین انجام مناسك حج را روایت كند. او آدمی مغرور و ریاكار هست و این موقعیت دوگانه بستر موقعیت كمیك فیلم می شود. اتفاقات پیش بینی نانجام گرفته ای برایش رخ می دهد كه برخی مرتبط با اعمال حج هست و برخی مربوط می شود به زمانی كه در هتل اقامت دارد. «از مدیر جمهور پاداش نگیرید» تلاشی نافرجام برای طرح یك انتقاد به برخی مسولان هست و از معبر آن می خواهد تغییر یك انسان ریاكار را نشان دهد. همان كاری كه تبریزی در «لیلی با من هست» كرد و موفق بود. این بار اما تلاشش به بار ننشسته و یكی از ضعیف ترین ساخته هایش رقم خورده. 

كنترل جمعیت/ آتشكار

چهار سال بعد از این كه محسن امیریوسفی «خواب تلخ» را ساخت و فیلمش مهر توقیف خورد، سراغ یك سوژه حساس دیگر رفت. او سال ۱۳۸۶ پشت دوربین «آتشكار» ایستاد تا این بار هم با زبان طنز یكی از موضوعات حیاتی جامعه را قاب بگیرد. ماجرای كنترل جمعیت در زمان ساخت فیلم به داغی سال های پیش نبود اما زبان شوخ فیلم می توانست مخاطبان را درگیركند. محسن امیریوسفی هم برای روایت «آتشكار» دهستان یكی از كارگردان آتشكار (سهراب با گیم حمید فرخ نژاد) را محور قرار داد كه به اصرار همسر باید عمل وازكتومی كند اما روح پدر مخالف این تصمیم هست. در مرام این خاندان وازكتومی یعنی از جناب آقا افتادن و خب چنین اتفاقی كسر شان هست! فیلم حاوی برخی شوخی های تند هست و با قید سنی ۱۶ سال اکران انجام گرفت.

وقایع بعد از انتخابات / خیابان های آرام

تعداد فیلم درباره ماجراهای پسا انتخابات سال ۸۸ ساخته انجام گرفت اما فیلم کمال تبریزی یک تفاوت با بقیه دارد و آن جنس کمدی «خیابان های آرام» هست. او به ارمنستان رفت و اتفاقات داخل ایران را در این کشور روایت کـــرد. ماجرای فیلم دهستان تعداد دیوانه هست که از آسایشگاه فرار کـــرده و منطقه را به هم ریخته اند اما ارجاعات آن یادآور اتفاقاتی هست كه در پایتخت رخ داد.««خیابان های آرام»در جشنواره بیست و نهم فجر به نمایش درآمد و دیگر فرصت نمایش پیدا نکـــرد.

بحران جنسی/در مدت معلوم 

سینما و تلویزیون در پرداخت به بحران جنسی جسته گریخته تلاش هایی كرده اند اما وحید امیرخانی سعی كرد به مساله ازدواج متایم زیاد از پیش نزدیك شود. این كارگردان سال ۱۳۹۳ نخستین فیلمش را درباره این مساله ساخت و روانه اكران كرد. فیلم در زمان نمایش عمومی واكنش های متفاوتی به همراه داشت و مدت ها سوژه آن محل بحث و نظر بود. وحید امیرخانی در فیلم «در مدت معلوم» میثم (جواد عزتی) را محور قرار داد كه بخاطر مشكلات جنسی دچار مشكلاتی انجام گرفته، جوانی مقید هست و در عین حال در ارتباط گیری با جنس مخالف شرم داد. او کتابی درباره با ازدواج متایم و فشارهای جنسی جوانان نوشته و سعی دارد از طریق راه حلی که فکر می‌کند صحیح هست، معضلات مشکلات اجتماعی جوانان را حل كند. پس با رجوع به دفاتر ازدواج و نیز در كلاس های درسش به او موضوع اشاره می كند.سوژه فیلم «در مدت معلوم» مسائل جنسی جوانان هست و نقبی به ازدواج متایم هم می خانومد. فیلم ایرادهای زیادی دارد اما وحید امیرخانی توانسته از پس حرفی كه می خواهد بخانومد بربیاید. 


[ad_1]

اشتراک گذاری
تمامی حقوق مطالب و قالب برای مجله سرگرمی بست بک محفوظ است.
طراحی و بهینه سازی : بک لینک | علی بی زد